laugardagur, 3. maí 2008

Ófétið í hraðbankanum - og hinir óbærilega kynþokkafullu







Eftir að ítalska mafían fór að vasast í fjármálunum mínm var kortinu mínu lokað og ég sendi það heim þar sem málið var skoðað í þaula.



Í gær fékk ég svo sent nýtt og skínandi kort með nýju leyninúmeri og allt. Fór svo með kortið í hraðbanka og vandaði vel valið. Einhverjar vöbblur voru greinilega í gangi - og svo fékk ég meldingu: Bankinn hefur fengið skilaboð um að taka kortið í sína vörslu.
Svo át bankinn kortið.
Ég heyrði greinilega hlegið dimmum karlarómi og gott ef ég þekkti ekki rödd Pálma Gests sem sennilega hefur verið þarna maðurinn bak við tjöldin.
Ef ekki væri fyrir rómað jafnaðargeð veit ég ekki hvað ég hefði gert. Einhverjir hefðu að minnsta kosti fengið hysteríukast og stappað niður fótunum.
En ég ætla ekki að dvelja við þetta, enda ekkert hægt að gera í bili.
Ég ætla hins vegar að segja ykkur hvað gerðist þegar ég fór út með ruslið um kvöldmatarleytið í fyrradag.
Ruslagámarnir eru á götunni sem liggur gegnum allan gamla bæinn og heitir San Fernando. Ég kom hlaupandi ég segi ekki á sloppnum en á nærbuxunum í náttbolnum, sem reyndar nær niður á mið læri.
Sem ég kem hlaupandi lendi ég í skyndilegri hálku og dett á rassgatið og næstum undir hestinn sem stóð frýsandi á horninu. Þegar ég leit í kringum mig sá ég að gatan var að fyllast af fólki og hestum.
Skíthrædd um að ég væri að missa af einhverju hljóp ég heim og sótti myndavélina en skeytti ekki um að skipta um föt, heldur hljóp út aftur í náttbol með hestaskít upp á bak.
Ég hafð ekki hugmynd um hvað var í gangi en þökk sé hestaskítnum var alltaf pláss fyrir mig í mannfjöldanum svo ég hafði alltaf fínt útsýni.
Við kirkjuna stóðu safnaðarbörn með einhverskonar sprota, gyllta eða silfraða, og stór merki. Alltaf fjölgaði fólkinu og svo hófst skrúðgangan einhverstaðar efst í götunni. Fyrsti komu reiðmennirnir, svo óhugnanlega kynþokkafullir að maður varð að standa með krosslagðar lappir, svo kom hljómsveit og svo undursamlega skreyttur vagn sem var stöðvaður við kirkjuna.
Þar upphófst söngur svo fallegur að ég fékk tár í augun og senjóríturnar dönsuðu og Cordobamennirnir tóku ofan svo þetta varð allt ein allsherjar extasía.
Skrúðgangan hélt svo áfram og síðastir komu bændurnir á traktorunum með fjölskylduna í vögnum aftaní.
Say no more.


















4 ummæli:

  1. Mér finnst endilega vanta fleiri myndir af mönnum sem verða þess valdandi að konur eins og þú þurfa að standa með krosslagðar fætur!!!! Hér skín sól, Goði er farinn að tala, ég að skríða saman en hef ekki séð einn einasta karlmann út um gluggann sem hefur þau áhrif á mig að ég þarf að... æi, þú veist! Mikið hrikalega virðist vera gaman hjá þér - fyrir utan náttúrlega kortið! knús og kossar, Svaladrottningin #2

    SvaraEyða
  2. Hér í Sviss eru kortafyrirtækin alltaf að hringja í mann og spyrja hvort maður eyddi sFr. 1.50 í Egyptalandi í gær. Oftast eru einhverjir óprúttnir náungar búnir að stela kortanúmerinu og eru að "pinga" númerið, en í eitt skiptið var það bara ég að eyða péningum á Íslandi. hí hí hí.

    Þeir fatta strax þegar númerinu hefur verið stolið, og þú færð nýtt númer og tapar öngvum péning.

    SvaraEyða
  3. Upplausnin á myndunum af þessum myndarpiltum er náttúrlega til skammar. Hættu með þessi frímerki. Lekaskemmdirnar hjá þér voru ítarlegri en þetta. Við viljum sjá "what all the fuss is about".
    Hvað gerðist annars með kortið?
    - hke

    SvaraEyða
  4. Þetta er hárrétt með myndirnar, en þar sem ég er með fyrirframgreidda vodafone-tengingu eyðist af inneigninni því hraðar sem ég nota stærri myndir. Sem er synd og skömm því ég var ekki að ýkja neitt.
    Ítalirnir náðu 600 evrum út af kortinu, en það er rétt, ég tapaði öngvum peningum.
    Ástarkveðja til ykkar, þið verðið bara að koma og skoða strákana í eigin persónu:)

    SvaraEyða